Het sprookje van Sneeuwlikje


Sneeuwlikje liep op een dag door het bos. Zij was een van de beste
meisjes bij "Paulus Pret Paleis". Ze had tieten als meloenen en een
kontje om op te vreten. Op een dag had ze "Paulus' Pret Paleis" even
verlaten om een frisse neus te halen. Toen ze zo'n vijf minuten aan
het lopen was kwam ze Stampertje en Rambi tegen. Zij wist wel wat die
wilden en dus kleedde ze zich uit. Ze ging staan en terwijl
Stampertje enorm hard op en neer sprong tussen haar benen Stopte
Rambi zijn gewei in haar reet. Dat was me even een genot. Dit duurde
zo'n twee minuten want toen werden ze gesnapt door Bugs Bunny, deze
was tegenwoordig de vaste vriend van Stampertje en dat werd dus een
gevecht waar Jerry Springer trots op zou zijn. Sneeuwlikje was zo
geschrokken van het gevecht dat ze maar heel snel weggerend was, het
gewei van Rambi half uit zijn kop trekkend. Toen ze eenmaal weer
stopte met rennen was ze de weg helemaal kwijt. Na vijf minuten lopen
vond ze echter een ANWB-paddestoel die de weg aan gaf. De weg naar
"Paulus' Pret Paleis" stond er jammer genoeg niet op, maar wel de weg
naar Cafe "De Zeeven Dwergen". Na nog even van de paddestoel gesnoept
te hebben ging ze in de richting van het cafe. Daar aangekomen werd
ze zeer vriendelijk welkom geheten door de zeven eigenaren van het
cafe. Deze wilden haar wel zeggen waar ze heen moest maar dan moest
ze ze wel alle zeven even een beurt geven. Sneeuwlikje wilde dolgraag
terug en dacht dat het toch wel zo gepiept zou zijn en daarom ging
zij er mee akoord. Dit had zij toch beter niet kunnen doen want
hoewel het wel dwergen waren hadden ze zevenmijls leuters en toen
Sneeuwlikje de zevende had gehad was ze helemaal schraal geneukt. De
cafe-eigenaren hielden zich wel aan de afspraak en gaven haar de
route die ze moest nemen om zo snel mogelijk terug bij Paulus te
komen. Ze was binnen zo'n 10 minuten weer terug en ging naar haar
kamer. Daar werd na enige tijd op de deur geklopt. Het was een oud
vrouwtje dat haar een hoeveelheid condooms gaf. Wat Sneeuwlikje
echter niet wist, was dat het oude vrouwtje in feite Viola Holt was,
die nog steeds boos was omdat Sneeuwlikje bij haar hoerenkast
"Viola's Hol" was weggegaan. Viola had in alle condooms een gaatje
gemaakt zodat Sneeuwlikje zwanger zou worden en niet meer zou kunnen
werken. Sneeuwlikje bedankte voor de condooms, want ze was er erg
blij mee, haar familiepak was namelijk net op. Toen er voor het eerst
een klant kwam gebruikte Sneeuwlikje dan ook direct een condoom dat
ze van Viola had gekregen. De man waar ze het toen mee deed maakte
haar echter niet zwanger, hij had jammer genoeg wel AIDS............
En zo komen we tot het trieste einde van dit verhaal. Sneeuwlikje
stierf een tragische dood.

Maar natuurlijk niet! Het is toch een sprookje! Dat loopt goddomme
altijd goed af.

............ Er kwam gelukkig net op tijd een geniale dokter, Bernard
genaamd, die de kuur tegen AIDS had. Deze moest echter wel vaginaal
ingebracht worden. Dat deed dokter Bernard bij Sneeuwlikje helemaal
zelf, hij smeerde het spul op zijn leuter en paalde Sneeuwlikje even
stevig. Als bij toverslag werd Sneeuwlikje beter, en zij en dokter
Bernard, haar redder in nood en man met een lul van 30 cm, leefden
nog lang en gelukkig.